Ondernemen zonder overprikkeling

(automatisch gegenereerd door Mistral)

Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar ik heb dat wel eens. Je zet je teen neer, je klapt je laptop open en je opent je mailbox. En daar staan 43 mails die je nog moet beantwoorden. Je scrolt er even door, je denkt, ja, dat is best veel, ik zal dat straks wel doen. En je klikt het weg. En dan werk je gewoon verder, maar er zit toch in je achterhoofd de hele dag iets dat blijft zuren. Je kunt er je vinger niet op leggen, maar het is er wel. Daar gaat deze podcast over.Welkom bij Ondernemen zonder overtrekkeling. Ik ben Sigrid van Taskfully Yours en ik neem jou als vrouwelijke solo-ondernemer mee naar een business met meer rust, energie en vooral plezier. Ik deel echte verhalen, tips en inzichten over de administratie en technische shizzle achter een online zaak en over hoe ik mijn eigen popcornbrein onder controle hou. Welkom! Dit is de allereerste aflevering en ik ga het je meteen zeggen, deze aflevering is een beetje atypisch, want vandaag ga ik vooral uitleggen. Ik zet een paar woorden in de verf, ik leg uit waar de naam van de podcast vandaan komt en wat ik er precies mee bedoel, zodat jij straks weet waarover ik het heb als ik in aflevering 6 zeg, kijk, dat is nu typisch zo’n moment van overprikkeling. Zie deze aflevering dus als de fundering. De rest van het seizoen bouwt hierop verder. En vanaf de volgende aflevering gaan we de praktijk in. Dan neem ik je mee in concrete situaties waar jij als solo-ondernemer bijna zeker in terechtkomt. En vertel ik hoe ik die aanpak. Niet in theorie, wel gewoon. Dit is het probleem, dit doe ik eraan. Probeer het maar eens. Over twee weken bijvoorbeeld heb ik het over de tien minuten per dag waarmee je die stress rond je kwartaal aangeeft grotendeels kan wegnemen. Maar vandaag dus eerst dit. Wat is overprikkeling? Waar zie je het in je…onderneming. Wat doet het met jou en wat is rust eigenlijk? Want ook dat woord is veel breder dan je denkt. Neem er een kopje thee bij en ga er lekker voor zitten. Ik begin bij mezelf, want jawel, beste luisteraar, ik heb een neuro-spicy brein. Ik weet dus behoorlijk goed waarover ik praat. Stel je het volgende voor. Zaterdag namiddag, supermarkt, mijn persoonlijke hel. De radio staat op, de kassa piept, er komt een aankondiging door de luidspreker. Iemand spreekt me aan in het gangpad en ergens achter de rekken krijg ik een kleuter. Voor heel veel mensen is dat gewoon boodschappen doen. Voor mij is dat, ik kom thuis, ik zet die zakken neer en ik ben op. Dan heb ik letterlijk de rest van mijn dag nodig om te bekomen. En ik wist lang niet waar dat vandaan kwam. Ik ging er gewoon vanuit dat iedereen daar last van had en dat ik er gewoon wat te veel van maakte. En als ik heel goed nadenk, diep van binnen dacht ik vooral dat er iets mis was met mij. Ik vroeg me alleen af waarom ik toch altijd zo doodmoe was. Zo erg zelfs dat ik ooit een slaaponderzoek heb laten doen. Een slaaponderzoek. Ja, je hebt het goed gehoord. Terwijl het totaal niet aan mijn slaap lag. Het lag aan alles wat er de hele dag binnenkwam en wat ik nergens liet zakken. Dat begreep ik pas jaren later, toen ik mijn autisme-diagnose kreeg. Mijn brein verwerkt prikkels gewoon anders dan dat van vele andere mensen. En zelfs toen bleef ik nog een tijdje doorpluteren, want…Want zo hoort dat, dacht ik. Maar kijk, wat doe ik daar nu aan? Ik ga niet meer op zaterdag en ik doe mijn boodschappen op een rustig moment in de week. En als het echt niet anders kan, dan gaat mijn koptelefoon op en ga ik de winkel in en de winkel uit. En dat is een belachelijk kleine ingreep. Ik heb mijn brein niet veranderd, ik heb mijn boodschappen gewoon verzet. Maar in plaats van een namiddag recupereren, heb ik nu gewoon een namiddag. En dat werkt net zo in uw onderneming. Denk aan die dag dat je je facturatie moet doen en dat je begint met zoeken. Waar staan mijn uren? Wat heb ik ook alweer gedaan voor die klant? Ook dat is gewoon een teveel. En ook daar moet jij jezelf niet veranderen. Je moet er alleen voor zorgen dat die info al klaar staat wanneer jij aan die factuur begint. Houd dat principe eventjes vast, want we komen daar straks op terug. Goed, wat is overprikkeling nu technisch gezien? Simpel, er komen meer prikkels binnen dan jouw brein op dat moment kan verwerken. Geluid, licht, geur, drukte, beweging, mensen die tegen je praten enzovoort. Maar dit is het stuk dat ik echt onder de loep wil nemen, want overprikkeling gaat niet enkel over geluid en licht. De overkoepelende noemer is veel simpeler dan dat. Het is te veel. Overprikkeling is niet per se te veel geluid of te veel licht. Het is een teveel aan iets. En dat iets kan perfect in jouw onderneming zitten, zonder dat er ook maar…1 decibel aan de pas komt. Te veel open lijnen, te veel beslissingen die nog moeten vallen. Te veel dingen die je nog moet doen, maar die nergens genoteerd staan. Behalve dan in je hoofd. Te veel ideeën die allemaal even luid roepen dat zij nu aan de beurt zijn. Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar dat laatste is bij mij een klassieker. En het hoeft niet spectaculair te zijn. Dat is misschien wel het belangrijkste dat ik je vandaag wil meegeven. Overprikkeling ontstaat zelden door één groot iets. Het is bijna nooit één ramp die alles doet kantelen. Het is een stapeltje kleine dingen die elk een klein beetje je aandacht vragen. En die samen te veel worden. En nog iets, want dit is belangrijk en wil ik benadrukken. Je hebt hier geen diagnose voor nodig. Bij mij hangt het samen met hoe mijn brein werkt. En daardoor voel ik het sneller en heftiger. Maar een hoofdvol ideeën en to-do’s, dat geeft elke ondernemer die iets aan het bouwen is. Dus als ik het over een popcornbrein heb, bedoel ik dat breed. Popcornbrein is iedereen bij wie de ideeën sneller gaan dan de uitvoering. Neurospicy of niet, je bent hier welkom. Oké, hoe ziet zo’n teveel er dan uit op een gewone werkdag? Ik geef je vier voorbeelden en ik vermoed dat je er minstens één van herkent. Ten eerste, je mailbox. Je opent hem, je ziet zot veel mails staan die nog ongelezen zijn en die…die jij nog moet beantwoorden. En je denkt, ja, dat zijn er wel veel, hè. Ik kom daar nog wel eens toe. En je sluit je mailbox weer. Je hebt niets beslist en niets gedaan, maar het heeft je wel iets gekost. 2. Je boekhouder. Die wacht al even op een paar documenten van jou. En je weet welke het zijn. En je weet zo ongeveer wel waar ze staan. En toch schuift dat taakje iedere week op. 3. Dat ene product. Je wil het lanceren. Je ziet het volledig voor je. Maar die salespagina moet nog gemaakt worden. En zolang die pagina er niet staat, staat je hele plan stil. 4. De ideeën zelf. Want er komen er constant bij. That’s the life of an entrepreneur. Elk idee voelt goed. Elk idee wil je uitwerken. En elk idee gaat op dezelfde lijst waar de rest al staat te wachten. En ik ga hier niet zitten doen alsof ik daar boven sta. Neem nu dat vierde puntje, die ideeën. Dat is bij mij echt een dingetje, want naast mijn autisme heb ik ook een stevig vermoeden van ADD. En dat maakt van mijn brein af en toe een echt popcornbrein. De ideeën poppen en ze poppen allemaal tegelijk. Met twee van die ideeën liep ik al meer dan een jaar rond. Het eerste was een digitaal product. Het tweede is deze podcast waar je nu naar luistert. En wat deed ik daarmee? Verplaatsen. Naar volgende maand en dan nog eens naar volgende maand.Elke keer met een goede reden, want er was altijd wel iets dringender. En ondertussen bleven die twee gewoon meedraaien in mijn hoofd. Meer dan een jaar lang. Dat kost energie, hè? Elke dag een beetje. Tot ik in september zei, nu, allebei één maand. Dat was achteraf bekeken misschien niet mijn slimste planning ooit. Maar kijk, gisteren lanceerde ik mijn allereerste digitale product, de digitale opruimdag. En jij bent nu naar mijn allereerste aflevering te luisteren. Who cool is that? En wat het verschil maakte, was niet dat ik plots meer tijd had. Wel dat ik gekozen heb. Twee dingen en de rest wacht. Dat betekent ook dat ik ondertussen nieuwe ideeën heb moeten laten liggen. Die shiny new toy die spontaan je pad kruist en die altijd veel leuker lijkt dan het ding dat je aan het afwerken bent. Dat blijft moeilijk. Maar, zolang alles op je lijst even belangrijk is, weegt ook alles even zwaar. Want elk van die dingen is op zich niet dramatisch. Een mailbox die vol loopt, dat overkomt iedereen. Een document te laat doorsturen, daar gaat je onderneming niet aan kapot. Het probleem is de herhaling. Wanneer het een patroon wordt in plaats van een uitschieter. Dan begint het te wegen. En dan komen de gevolgen die ik niet alleen bij mezelf zag, maar ook bij de onderneemsters met wie ik samenwerk. Je motivatie zakt. Niet in één keer, maar een beetje bij B.Je begint aan dingen met minder zin dan vroeger. Je bent ook moe en niet het soort vermoeidheid dat weggaat na een goede nacht slapen. Wel de vermoeidheid van een hoofd dat nooit helemaal offline gaat. En dan de zwaarste, je plezier verdwijnt. En dat is nogal wat, want jij bent ondernemer geworden omdat je iets ongelooflijk graag doet. En dan is er het eindstation. Je doet het gewoon niet meer. Je ziet die taak staan op je to-do-lijst en je leest er gewoon over. Morgen ook en de week nadien staat ze er nog altijd. En dit wil ik je echt meegeven. Uitstelgedrag is zelden luiheid of een gebrek aan discipline. Het is bijna altijd een signaal dat er ergens te veel is. Dat is belangrijk, want de meeste onderneemsters die bij mij terechtkomen, denken dat ze een karakterprobleem hebben. Dat ze zich beter moeten organiseren, harder moeten doorbijten of gewoon wat minder moeilijk moeten doen. In 9 van de 10 gevallen is dat absoluut niet zo. Er is te veel en er is te weinig structuur om dat te veel op te vangen. Als overprikkeling het probleem is, dan is rust het doel. Maar ook dat woord verdient wat uitleg, want rust is minstens even breed. Waar denk jij aan bij rust? Grote kans dat het dit is, fysieke rust. Lekker in de zetel hangen, in de hangmat liggen, niets doen. Dat is de…vorm waar we allemaal aan denken en waar we allemaal te weinig van nemen. Maar het is niet de enige vorm. En voor ondernemers is het vaak niet eens de belangrijkste. Want er is ook mentale rust. Er spookt gewoon minder rond in je hoofd. Je kan aan één ding werken zonder dat er vijf andere dingen zitten te roepen. Je kent dat spreekwoordelijke gevoel wel. Ik heb 25 taps openstaan in mijn hoofd en ik weet niet waar de muziek vandaan komt. Mentale rust is die taps één voor één kunnen sluiten. Omdat ze ergens anders veilig staan dan in je hoofd. En dan is er nog eens dat vaak vergeten wordt. Minder mentale ruis geeft je er fysieke rust bovenop. Want je hoofd kan meer. En wanneer dat tak kalmeert, zakt de spanning in je lijf mee. Je schouders, je maag, je kaken, die wisten het al vooraleer dat jij het door had. En dan is er ook nog financiële rust. Weten waar je staat. Weten wat er binnenkomt en wat er buiten gaat. Wanneer je btw moet betalen, of die factuur van vorige maand nu al betaald is of niet, enzovoort. En dat gaat veel minder over veel geld hebben dan over overzicht hebben. Dat zijn twee heel verschillende dingen. En hoe kom je daar nu? Wel, weet je nog die supermarkt? Ik heb mezelf toen niet veranderd. Ik heb één moment verzet en een koptelefoon meegenomen. In jouw onderneming werkt dat net hetzelfde. Als jij elke keer spanning voelt op hetzelfde moment,bij diezelfde taak, op diezelfde dag van de maand, dan is dat geen karakterkwestie. Dat is een signaal. En heel vaak volstaat één kleine ingreep om dat moment volledig weg te nemen. Dat is wat ik bedoel met ondernemen zonder overprikkeling. Niet harder werken, niet jezelf ombouwen tot iemand die van administratie houdt. Wel structuur zoeken die bij jou past en een planning die je volhoudt, ook op een dag dat je weinig energie hebt. Want structuur is er niet om je te beperken. Structuur is er om te onthouden wat jij niet meer hoeft te onthouden. Als je één ding meeneemt uit deze aflevering, laat het dan dit zijn. Overprikkeling in je onderneming is bijna nooit één groot probleem. Het is een stapel kleine dingen die te lang is blijven liggen. En je lost dat niet op met meer discipline, wel met minder te veel. Dat is waar deze podcast over gaat. Aflevering na aflevering pak ik zo’n stuk eruit. Een situatie waar jij ook in terechtkomt, wat die met je doet en de kleine ingreep die het verschil maakt. Zodat die borden die jij in de lucht houdt, minder talrijk of kleiner worden. En zodat er meer ruimte komt in je hoofd en vooral plezier in je werk. Bedankt om te luisteren en om die eerste stap te zetten naar meer rust in jouw onderneming. En als deze aflevering iets bij je losmaakte, abonneer je dan op deze podcast, zodat de volgende aflevering…aflevering automatisch in je favoriete podcast-app verschijnt. En laat vijf sterren of een review achter, want daardoor komt deze podcast sneller terecht bij andere onderneemsters die ook van hun chaos af willen. Over twee weken zit ik opnieuw in je koptelefoon en dan heb ik het over die tien minuten per dag waarmee je je kwartaalstress bijna volledig kan wegnemen. Tot dan!